کاربرد بادکش و ماساژ

بادکش (کاپینگ) شامل دو بخش است: ۱- بادکش خشک: که بیشتر در شرق دور استفاده می‌شود. ۲- بادکش تر: که بیشتر در خاورمیانه و اروپای شرقی استفاده می‌شود.  استفاده از بادکش در کشور ما نیز سابقه‌ای دیرینه دارد.

در سال1978 سازمان بهداشت جهانی بیانیه‌ای در زمینه توسعه طب سنتی منتشر نمود. در این بیانیه طب سنتی به طور خلاصه اینگونه تعریف شده است. «مجموعه تمامی علوم نظری و عملی که در تشخیص طبی، پیشگیری و درمان بیماریهای ذهنی، جسمی یا ناهنجاری‌های اجتماعی به کار می‌رود و به صورت گفتاری یا نوشتاری از نسلی به نسل دیگر انتقال یافته باشد. یکی از روش‌های درمانی که دارای سابقه چند هزار ساله می‌باشد «بادکش درمانی است» که پزشکان از زمان‌های دور در درمان بیماری‌ها و دردها از آن بهره می‌گرفتند. در طب سنتی چین، تلفیقی بین بادکش‌های درمانی و طب سوزنی صورت گرفته است. پزشکان چینی در بسیاری از مواد جهت افزایش تثایر طب سوزنی آن را همراه بادکش به کار می‌برند در طب سوزنی سنتی ایران زمین نیز درمان با بادکش (حجامت) گرم و خشک سابقه‌ای طولانی دارد و توسط پزشکانی چون «ابوعلی سینا» «رازی» «جرجانی» و بقیه بارها جهت درمان پزشکی بیماری‌ها و دردهای مختلف، تجویز شده است در طب کلاسیک و جدید نیز مطالعات فراوانی روی تاثیرات بادکش در درمان بیماری‌ها و مکانیسم این تاثیرات انجام شده است.

بادکش درمانی در شرایط مختلف می‌تواند کارساز باشد، اما بیشتر برای کاهش دردهای عضلانی به‌کار می‌رود. درحالی‌که در بادکش درمانی از فنجان یا لیوان‌ها روی مناطق اصلی و مرکزی طب سوزنی استفاده می‌شود، به‌نظر می‌رسد در درمان مشکلات گوارشی و پوستی و همچنین درمان مشکلاتی که معمولا با طب فشاری درمان می‌شوند هم می‌تواند مؤثر باشد.

طبق مطالعه‌ای که در سال ۲۰۱۲ در نشریه‌ی PLoS One در زمینه‌ی طب مکمل چاپ شد، بادکش درمانی، روشی مکمل و فراتر از یک درمان موقتی و سطحی است که در شرایط مختلف مانند درمان:

زونا؛
فلج صورت؛
سرفه و تنگی نفس؛
دیسک کمر؛
آکنه؛
اسپوندیلوز (هر نوع بیماری تخریبی مهره‌های ستون فقرات) گردن
و همچنین بیماری های سرماخوردگی- آنفلوآنزا، بیماری‌های خونی، تسکین درد، التهابات مفاصل (مثل روماتیسم مفصلی- آرتروز)، ریلکسیشن روحی و عصبی در وریدهای واریسی و همچنین پیشگیری از واریس کمک به باروری در زوج‌های نابارور و نیز به عنوان یک ماساژ بسیار عمقی، بیماری‌های گوارشی، آسم و تنگی نفس، خواب رفتگی دست و پا و … لازم به ذکر است که کاربرد ماساژ عمقی که توسط بادکش درمانی انجام می‌شود، بسیار خوب و چشمگیر است.بادکش در تسکین درد نقش بسیار مهمی ایفا کرده و کمک زیادی به بهبود در دردهای ناشی از: روماتیسم، آرتروز، سیاتیک، کمردرد، دیسک کمر، میگرن، درد گردن، درد و خستگی و احساس سنگینی در پشت ساق پا می‌کند. پس از یک بادکش صحیح (نقاط مناسب با فشار مناسب) فرد احساس سبکی بسیار زیاد، نشاط و شادابی زایدالوصفی می‌کند؛ همان احساسی که پس از یک ورزش مناسب و استحمام پس از آن به انسان دست می‌دهد. بادکش درمانی در ایجاد سلامت و دفع سموم و مواد زائد از بدن نقش مهمی دارد؛ پس بدیهی است که این کار حتی در افراد سالم می‌تواند از ایجاد بیماری پیشگیری کند. و ه

مؤثر واقع شده است.

در این مطالعه عنوان شده که بررسی بیش از ۱۳۵ مورد تحقیق درباره‌ی تأثیر بادکش درمانی اثرات مفید این نوع درمان را از حد یک ادعا فراتر می‌برد؛ اما مطالعات بیشتر برای ارزیابی میزان اثربخشی این روش طب مکمل ضروری به‌نظر می‌رسد.

عوارض بادکش درمانی

بادکش درمانی معمولا عوارض جانبی چندانی ندارد. این نوع درمان اگر مشکلاتی به‌همراه داشته باشد، معمولا در حین درمان یا بلافاصله پس از آن رخ می‌دهد. اگر قرار باشد فرد در بادکش درمانی دچار مشکل شود، معمولا دچار سرگیجه شده یا حس سبکی در سر را تجربه خواهد کرد.گاهی هم ممکن است فرد دچار حالت تهوع شود یا عرق کند. بعد از بادکش درمانی ممکن است در نواحی‌ای که فنجان یا لیوان گذاشته شده اثر لبه‌ی لیوان به‌شکل حلقه‌های دایره‌ای‌شکل تحریک یا کبود شود. فرد ممکن است در محل تماس فنجان یا لیوان‌ها احساس درد کند یا حتی پس از اتمام درمان دچار سرگیجه شود.

درصورت انجام حجامت که با بادکش درمانی همراه است، در موارد تقریبا نادر و درصورت مراقبت نادرست یا پانسمان نکردن صحیح و بهداشتی زخم‌ها، ممکن است فرد دچار عفونت یا مشکل در التیام جای زخم شود.

از دیگر عوارض بادکش درمانی می‌توان به ازبین نرفتن جای زخم‌ها و هماتوم (کبودی) اشاره کرد. ازآنجایی‌که در خیلی از موارد، بادکش درمانی مخصوصا اگر همراه با حجامت باشد، توسط افراد غیرپزشک و به‌صورت سنتی هم انجام می‌شود، باید حتما قبل از مراجعه درباره‌ی شرایط رعایت بهداشت محل درمان و فرد موردنظر کاملا تحقیق کنید. فردی که این نوع درمان را انجام می‌دهد، حتما باید تمام اصول بهداشتی ازجمله پوشیدن روپوش تمیز، استفاده از دستکش لاتکس یک‌بار مصرف و عینک‌های محافظ مخصوص درمان‌های پزشکی را به‌منظور جلوگیری از بروز عفونت و انتقال بیماری‌هایی مانند هپاتیت و ایدز رعایت کند.

مواردی که باید درباره‌ی بادکش درمانی بدانید

معمولا پزشکان و افراد متخصص درخصوص طب سنتی یا طب مکمل آموزش ندیده‌اند و خیلی از آنها به تأثیر این نوع درمان اعتقادی ندارند. بنابراین ممکن است نظر مساعدی درباره‌ی روش‌های درمانی سنتی نداشته باشند. از طرفی خیلی از پزشکان طب سنتی یا افرادی که این نوع درمان را به‌صورت تجربی انجام می‌دهند، بیش‌ازاندازه روی آن تأکید داشته باشند یا شما را تشویق کنند که فقط به این نوع درمان روی بیاورید. ازآنجایی‌که از نام این نوع درمان‌ها هم مشخص است (طب مکمل) بهره بردن از این روش‌های درمانی می‌تواند در کنار درمان‌ها پزشکی معمول مؤثر باشد؛ البته درصورتی‌که پزشک معالج خود را در جریان درمان مکمل‌تان قرار بدهید و سعی کنید به‌طور منظم از هر دو درمان در جای درست و به‌موازات هم استفاده کنید.

از طرفی باید بدانید که بادکش درمانی هم مانند هر نوع درمان دیگری برای تمام گروه‌ها توصیه نمی‌شود.

کودکان؛
افراد مسن؛
زنانی که در دوران بارداری هستند؛
خانم‌ها طی دوره‌ی قاعدگی

مجاز به استفاده از از این روش درمانی نیستند.

از طرفی اگر فرد دچار اختلال در ارگان‌های داخلی بدن باشد، بادکش درمانی برای او اثرات مفیدی به‌همراه نخواهد داشت.

آمادگی‌های لازم قبل از شروع جلسات درمان

خوب است بدانیم که بادکش درمانی روند درمانی طولانی‌مدتی است که می‌تواند به کاهش هر دو نوع نشانه‌های موقت یا مزمن بیماری کمک کند. اما مطالعات گسترده‌‌ی انجام‌شده نمی‌تواند به‌طور قطعی تأثیر حتمی این نوع درمان را همانند تمامی انواع طب مکمل ارزیابی کند. به‌همین‌دلیل توصیه می‌شود از بادکش درمانی نه به‌عنوان یکی از روش‌های طب جایگزین بلکه به‌عنوان طب مکمل در کنار معالجات مستمر پزشکی خود بهره ببرید.

موارد منع بادکش

در افرادی که سرطان دارند، زنان حامله، در دوران عادت ماهیانه، در پوکی استخوان شدید که ریسک شکستگی استخوان وجود دارد و در اسپاسم‌های شدید و حاد، نباید بادکش درمانی انجام شود. همچنین در افرادی که دچار ترومبوز یا به اصطلاح لخته در رگ‌های پا شده‌اند (علامت اینها به صورت درد، تورم و سردی یا گرمی غیرعادی در پا است)، روی زخم باز و در جایی که نبض احساس می‌شود، نباید بادکش درمانی انجام شود. ضمنا افرادی که صرع دارند، تب بسیار بالا دارند، و در پوست‌های حساس، بهتر است این کار را انجام ندهند.

ماساژ درمانی چیست؟

ماساژ درمانی به عنوان بخشی از طب مکمل یا جایگزین مانند انرژی درمانی، امروزه طرفداران زیادی در سراسر دنیا پیدا کرده است. این شیوه‌ی درمان جایگزین، شیوه‌ی جدیدی نیست و هزاران سال قدمت دارد. همراه ما باشید، در ادامه‌ی این مطلب، شما را با تاریخچه‌ی ماساژ درمانی، انواع ماساژ درمانی، عوارض جانبی و سایر اطلاعات لازم در مورد این شیوه‌ از درمان، آشنا می‌کنیم.

طبق یک نظرسنجی انجام شده در سال ۲۰۰۷، با موضوع طب‌های مکمل و جایگزین مورد استفاده‌ی آمریکایی‌ها، تخمین زده شد که در حدود ۱۸ میلیون بزرگسال و ۷۰۰ هزار کودک آمریکایی در سال گذشته از ماساژ درمانی استفاده کرده بودند.

افراد از ماساژ درمانی برای بهبود انواع مشکلات مرتبط با سلامتی استفاده می‌کنند. از مزایای این روش درمانی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

کاهش درد؛
توان‌بخشی در آسیب‌های ورزشی؛
کاهش استرس؛
افزایش تمدد اعصاب؛
کنترل اضطراب؛
کنترل افسردگی؛
کمک به بهبود وضعیت عمومی سلامتی.
انواع ماساژ درمانی

واژه‌ی ماساژ درمانی، تکنیک‌های مختلفی را دربرمی‌گیرد. در مجموع فشاردادن، مالش‌دادن یا هر نوع حرکات حساب‌شده‌ی دست روی عضلات یا بافت‌های نرم بدن، توسط درمانگران را ماساژ می‌نامند. درمانگران غالبا از دست‌ها و انگشت‌های خود برای ماساژدادن استفاده می‌کنند، اما ممکن است گاهی از اندام‌هایی مثل ساعد، آرنج یا حتی پا استفاده کنند.

در ماساژ سوئدی، درمانگران از روش‌هایی از جمله لمس‌کردن‌های طولانی، مشت‌ومال‌دادن، حرکات چرخشی عمیق، تکان‌دادن و ضربه‌‌زدن استفاده می‌کنند. ماساژ ورزشی تقریبا شبیه ماساژ سوئدی است، با این تفاوت که متناسب با نیازهای ورزشکاران، تغییراتی در آن ایجاد می‌شود. از بین انواع مختلف ماساژ غیر از این دو مورد، می‌توان به ماساژ بافت‌های عمیق و ماساژ «تریگر پوینت» (Trigger point) یا «نقطه‌ی ماشه‌ای» اشاره کرد که تمرکز آن بر تریگر پوینت‌های عضلانی است. تریگر پوینت‌ها نقاطی خاص و گره‌های عضلانی هستند که در صورت فشاردادن، ایجاد درد می‌کنند و ممکن است باعث درد در سایر قسمت‌های بدن شوند.

درمانگران ماساژ برای درمان بیماران چه می‌کنند؟

درمانگران ماساژ در محیط‌های مختلف خدمات خود را ارائه می‌دهند، برای مثال در دفاتر خصوصی، بیمارستان‌ها، خانه‌های پرستاری، استودیوها و اماکن ورزشی و باشگاه‌های تناسب اندام. بعضی از آنها به خانه‌ یا محل کار بیماران خود می‌روند. آنها معمولا سعی می‌کنند که محیطی آرام و تسکین‌دهنده ایجاد کنند.

درمانگران معمولا از بیماران جدید خود، در مورد علائم، سوابق پزشکی و نتیجه‌ی مطلوب‌شان سؤال می‌کنند. همچنین ممکن است ازطریق لمس‌کردن نقاط دردناک بدن، شرایط بیمار را ارزیابی کنند و نقاط درد را مشخص کنند و میزان فشار لازم را برای ماساژ بسنجند.

بیماران، معمولا روی یک میز یا تخت مخصوص دراز می‌کشند. لباس‌های گشاد می‌پوشند یا بدون لباس، بدن‌شان را با ملحفه می‌پوشانند، به غیر از نقاطی که قرار است تحت درمان با ماساژ قرار بگیرد. درمانگر، ممکن است از روغن یا لوسیون‌های خاص برای کاهش اصطکاک با پوست استفاده کند. گاهی‌اوقات، بیماران درحالی‌که روی صندلی نشسته‌اند، خدمات ماساژ درمانی را دریافت می‌کنند. یک جلسه ماساژ درمانی ممکن است بسیار خلاصه باشد یا حتی یک ساعت و بیشتر طول بکشد.

ماساژ درمانی چطور روی بدن تأثیر می‌گذارد؟

تحقیقات علمی در مورد ماساژدرمانی بسیار محدود است؛ اینکه آیا ماساژدرمانی تأثیر دارد و اگر دارد، چطور باعث بهبود بیماری‌های مختلف می‌شود. باوجوداین، شواهد زیادی وجود دارد که ماساژدرمانی روی بعضی از بیماران، تأثیرات قابل توجهی داشته است. البته این نتایج را نمی‌توان در مورد تأثیرگذاری ماساژ روی شرایط خاص اثبات کرد.

طبق نتایج به‌دست آمده از یک تحلیل و بررسی، ماساژدرمانی، تأثیرگذار است ولی تأثیرات آن به صورت جزیی و دقیق، هنوز بررسی نشده است. تحقیقات انجام شده در طی این تحلیل نشان می‌دهد که یک جلسه ماساژدرمانی می‌تواند در کاهش فشار خون، ضربان قلب و اضطراب حالتی (در واکنش به یک موقعیت خاص) مؤثر باشد. چند جلسه ماساژدرمانی می‌تواند اضطرابی صفتی (اضطراب کلی)، افسردگی و درد را کاهش دهد.

مطالعات اخیر نشان می‌دهد که ماساژ می‌تواند در شرایط خاص تأثیراتی چشمگیر داشته باشد، برای مثال: در سال ۲۰۰۸، نتایج ۱۳ کارآزمایی بالینی نشان داد که ماساژ ممکن است برای کمردردهای مزمن، مفید باشد. دستورالعمل‌های بالینی منتشر شده در سال ۲۰۰۷ توسط انجمن درد آمریکا و کالج آمریکای پزشکان، توصیه می‌کند که پزشکان، زمانی که بیمار مبتلا به کمردرد مزمن به روش‌های معمول درمان، پاسخ نمی‌دهد، از بعضی از روش‌های درمانی در طب مکمل و جایگزین استفاده کنند که این روش‌ها عبارت است از ماساژ، طب سوزنی، ریلکسیشن و یوگا.

طبق یک تحقیق چندگانه که روی بیش از ۳۰۰ بیمار با سرطان پیشرفته نشان داد که ماساژ می‌تواند به کاهش درد این افراد کمک کند و شرایط روحی و جسمی آنها را بهبود بخشد.

یکی از تحقیقات صورت گرفته روی ۶۴ بیمار مبتلا به گردن درد مزمن نشان داد که ماساژهای درمانی، بسیار بیشتر از آموزش‌های کتاب‌های آموزش خوددرمانی در زمینه‌ی بهبود عملکرد و کاهش علائم درد، مفید است.

نظریه‌های متعددی در مورد ماساژدرمانی و نحوه‌ی تأثیرگذاری آن بر بدن، ارائه شده است. به عنوان مثال، «نظریه‌ی کنترل دروازه»‌ پیشنهاد می‌کند که ماساژ ممکن است شرایطی ایجاد کند که در آن سیگنال‌های درد که به مغز فرستاده می‌شوند، مسدود شوند. طبق برخی دیگر از تئوری‌های مطرح شده، ماساژ می‌تواند مواد خاصی را در بدن ترشح کند که منجر به بهبود درد می‌شود؛ برای مثال، «سروتونین» یا «اندورفین»؛ حتی ممکن است سبب تغییرات فیزیکی در بدن شود که بهبودی را به دنبال دارد. باوجوداین، تحقیقات بیشتری نیاز است تا نظریه‌های مختلف در مورد نحوه‌ی عملکرد ماساژدرمانی، مورد بررسی قرار بگیرد.

عوارض جانبی و خطرات ماساژدرمانی چیست؟

به‌نظر می‌رسد که ماساژدرمانی، ریسک بسیار اندکی نسبت به سایر روش‌های درمان دارد، البته درصورتی‌که توسط درمانگران ماهر انجام شود و اخطار و هشدارهای مربوطه به درستی دنبال شوند. تعداد آسیب‌های جدی گزارش شده ناشی از ماساژ، بسیار اندک است. عوارض جانبی ماساژدرمانی ممکن است شامل دردهای موقتی، احساس ناراحتی و کوفتگی، کبودی، ورم و حساسیت پوستی و آلرژی به روغن‌های ماساژ.

نکات ایمنی و احتیاطی در حین ماساژ درمانی

افرادی که مبتلا به اختلالات انعقاد خون هستند، تعداد پلاکت‌های خون آنها کم است و افرادی که داروهای رقیق‌کننده‌ی خون مثل «وارفارین» مصرف می‌کنند، نباید تحت درمان با ماساژهای شدید قرار بگیرند.

باید از ماساژدادن بعضی از نواحی بدن اجتناب شود؛ قسمت‌هایی که لخته خون، شکستگی، زخم باز یا زخم درحال خوب‌شدن، عفونت‌های پوستی یا استخوان‌های ضعیف (بر اثر پوکی استخوان یا سرطان)، وجود دارد یا اخیرا تحت عمل جراحی قرار گرفته است.

با وجود اینکه به‌نظر می‌رسد ماساژ درمانی برای بیماران مبتلا به سرطان ایمن است، این بیماران قبل از اینکه تحت درمان با ماساژ قرار بگیرند که شامل فشارهای عمیق و شدید است، باید با پزشک سرطان‌شناس مخصوص خود مشورت کنند و اجازه بگیرند. هرگونه فشار مستقیم روی تومورها، معمولا نتایج ناخوشایندی به‌دنبال دارد. بیماران مبتلا به سرطان، باید درمورد نگرانی‌ها و موارد مهمی که ممکن است درمورد جلسه‌ی ماساژدرمانی به آن نیاز پیدا کنند، با پزشک مخصوص خود مشورت کنند.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *